سرزميني كه هم اكنون ايلام نام دارد بنا به اسناد تاريخي فراوان، بخشي از كشور عيلام باستان بوده است. اين كشور حدود 3000 سال پيش از ميلاد به وجود آمده و تا سال 640 پيش از ميلاد به حيات اجتماعي خود ادامه داده است.  از شهرهاي اين كشور مي توان به شوش پايتخت اصلي و ماداكتو پايتخت تابستاني آن اشاره نمود.

در كتيبه هاي بابلي، عيلام را ( آلامتو) يا ( آلام) خوانده اند كه به قولي به معناي كوهستان يا كشور طلوع خورشيد است. وجود آثار باستاني بسياري از دوره ساساني در اين استان نشان مي دهد كه اين منطقه در آن زمان آباد و با اهميت بوده است.

 در اواخر قرن چهارم هجري، حسنويه كرد بر لرستان و ايلام فعلي حكومت مي كرده و تا پايان اوايل قرن ششم هجري قمري، حكومت اين خاندان ادامه داشته است.

 از سال 570 تا 1006 ﻫ.ق، اتابكان لر بر لرستان و پشتكوه حكومت كرده اند. از سال 1309 شمسي در تقسيمات كشوري ايلام به استان كرمانشاه  ملحق گرديد. سپس به علت موقعيت مهم سياسي و مرزي به فرمانداري كل و اكنون يكي از استانهاي مهم كشور محسوب مي شود.